برای بعد تر شدن باید قبل تر بود

باید از ابتدا بود

باید سر خط را خوب گرفت

گاهی معنارا می شود زندانی کرد اما نمی شود زندان بانش شد.

زندان معنا, آگاهی پروصفی می سازد که زندان بانی برای آن وجود نخواهد داشت . همه اش می شود زندان و زندانی

حرف بر سر پوست شکل می گیرد و از پوست بیرون می زند.

تنهایی حرمت حرف بی پوست یا پوست بی حرف است که زمین نخورده بلند می شود و همیشه روی پاست. سرپاست

من به شکل قطعه قطعه شده ی آن آگاه بود و کم کم کلیتی در من در حال شکل گیری است که حرف و پوست را یک سر یکی می کند و می گذارد تا خوب جوش بخورد ظرف بزرگی است و من درآن  به خوبی جا به جا می شوم. اما به خوبی هم به دیواره ها می خورم و به خوبی هم سر بالا می کنم و به خوبی هم خودم را می بینم و همین به خوبی ها که با هم جمع شود آن  قدر خوب می شود که دیگر کمی خوب معنا نمی باید . آن گاه حس را از دسته رفته می دانم

پس با تمام قوا با آن مبارزه می کنم

این همه خوب را با کمی خوب عوض می کنم

فقط کم است که زیباست

فقط   کم .